Bec / Бэдж:[i] Örümcek. Yapısı: Be + cı / бэ + джы kelimelerinin birleşmesinden oluşan birleşik yapılı bir kelimedir.
Be / бэ:[za.,f.] Çok, demektir. Genellikle kelime başlarında zarf görevinde bulunur ve nitelik anlam katar. Fiil olarak da kullanılır. Cı / джы: [i] Emir kipi. Cın / джын, mastar hali. 1. Seri okuma yapmak; 2. İp eğermek, 3. Bir şeyi inceltmek, ufalamak anlamları taşır. Semantik isim olarak kelime örümcek anlamına gelir.
Örnek cümleler. Tsı yecı / цы еджы: Yün eğeriyor.
Txılhır yêcı / Тхылъыр еджы: Kitabı okuyor. (Sonuna kadar seri okuma eylemi)
Kotsır yahacığ / Коцыр ахьаджыгъ: Buğdayı öğüttüler. (Un yaptılar.)
Be + cı / бэ + джы kelimesi çok ip eğirme anlamında örümcek için kullanılan isimleşmiş bir kelimedir. Fince, Frizce, Latince, İngilizce ve İskoç Galcesi, Uygurca, dillerine bug; Fransızca Bogue, İspanyolca Bicho, Peştuca, Sırpçaya byg, Türkçe’ye de böc şeklinde geçmiştir. Böcek kelimesi de becśuq / бэджц|ык|у (küçük bec: böcük ≥ böcek) olarak evirilmiştir. Adıge dilinde, kıyı boyu Şapsığ ve bazı Kabardey şivelerinde C sesi G- sesine dönüşuerek beg / бег жулдэтву ыбндутэк.
Diğer Adıge şivelerinde ise G sesi ancak yuvarlar seslileri alır. Zeki anlamına gelen gubzığe örneğinde olduğu gibi. Bu geçişkenlik bu kelime örneğinde olduğu gibi bircok dilde rastlanmaktadır.