Garb (Ğarb) / غرب / Гъурб [Ar.i.]
Anlam – Semantik: Arapça [ġrb] kökü olarak biliniz.
[غرب / ğrb / гъурб] : Battı
[غروب / ğurub / гъуруб]: Günbatımı, anlamına gelir.
[غرب . / ğrb / гъурб]: 1. Ayrıldı, uzaklaştı, (gün) battı, 2. Ayrı idi, yabancı veya tuhaf idi. faˁl vezninde masdarıdır.
Kullanılan diller: Bu fiil Aramice/Süryanice [rēbā ערבא ] gün batımı” sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Akatça aynı anlama gelen erēbu sözcüğü ile eş kökenlidir.
Eğimolojik çözümleme: Adygece [غرب / ğurb / гъурб]: Çukur, anlamına gelir.
Ğon / гъон:[Ady.Mas.] Delmek, çukur açmak. [ن / n / н]: Mastar eki.
[غوربان / Ğurbane / гъурбанэ]: Yuvarlak büyük çukur. Kelime Güneşin gurupta çukura batıyormuş görüntüsünün tanımlamasıdır. Ancak [ğu] sesi gök gürlemesi ve çıkardı sesin ardından yırdırımın düşmesinin adeta bir çura düştüğü görüntüsü son derece manidardır. Burada [ğu/o] sesi hem doğal bir ses hem sesin (yıldırımın) düştüğü yere çukur, delik açması tam bir tanımlama örneğidir.
Ğurb: [büyük delik, çukur] güneşin aynı yönde, sürekli olarak, aynı görüntüyle, aynı algıyı oluşturması insan zihninde [Batı] soyut kavramını meydaana getirmiştir. Bunu sadece Kök dil olan Adygece yardımıyla çözebiliyoruz.
Adygecede [Batı] kelimesi [Khohap’e / Къохьап|э] Köşeyi dönme yeri anlamındaki bu kelimeyle dile getirilmektedir. Şöyle düşünün. Payırdan aşağı inen bir cismin görünmez olması ğurban ile ifade edilebilir; tepenin etrafını dolanan bir cismin görünmez olduğu yeri ise [khuahep’e / къохьап|э] ile ifade edebiliyoruz.