Ütü. Wıtı / Уты: (Ady.) Kelime yapı yönünden iki ayrı kelimeden meydana gelmiş birleşik bir kelimedir. İsim ve fiil olarak kullanılabilir.
We / уэ (о): Birisine veya bir şeye vurmak. Mastar hali, wen (он)
Tı (tı) / (ты / тэ): Kelimeye üst anlamı katar. Mastar hali wıtın / утын şeklindedir. Anlam olarak pataklama, kuru sopa atma, üstüne vurma, üstten vurarak çırpma, yün çırpma anlamlarını karşılar.
Böylece wıtı / уты kelimesi zihinsel algıyla üstten kesik kesik baskılama işini yapan alete isim olmuştur. Adigecedeki / Çerkesçedeki wıtı / уты kelimesi Karaçaycaya ve Türkçeye ütü şeklinde girmiştir. Türkçede üt ve ütü kelimeleri arasında anlam akrabalığı (semantik ilişki) olmadığından dolayı kök ve köken ilişkisi de yoktur. Haliyle morfolojik ve etimolojik ilişki de söz konusu değildir.